Ona ilk görüşte aşık olmuştu kız. Özellikle de içtenliğine ve gülümsemesine aşık olmuştu, ama erkek bunun farkında değildi.. Oysa tam tersi, erkek; çapkın, kendini beğenmiş, etrafında sayısızca kızın dolaştığı, gece kulüplerinde takılan, hayatını laylaylomla geçiren biriydi.. Kız çok üzülecekti ama bunu bilmiyordu..hoş, bilse de kalbine söz geçiremezdi ki... Onu yakından görmediği, dokunmadığı halde seviyordu. Gerçek sevgi bu olmalıydı ama gerçeklerin acı olduğu unutulmuş olsa gerek, aradan 4 yıl geçmesine rağmen kız halen vazgeçemedi. Bu zaman zarfında önüne gelen kısmetleri ve fırsatları tepti, hayatını ona adamıştı adeta... ama gelin görün ki erkeğin bundan haberi bile yoktu -ki, selamlarına karşılık dahi vermiyordu. Kısacası; kızı hiç umursamıyordu...
Kız yavaş yavaş bu durumun farkına varmış ve onu unutmaya çalışmışsa da bir türlü başaramadı.. Her fırsatta kendisine kızıyor; "ergen çocuklar gibi aşık oluyorsun hem de mantıksızca,hani senin mantığına noldu? sök,at duygularını!" diye kalbine derin haykırışlarda bulunuyordu... Onu kaybetme korkusuyla sevgisini söylemiyordu da.. Kız birgün ateşler içinde doktora gittiğinde hasta olduğunu öğrendi, tıpkı eski Türk filmlerindeki gibi aşkından verem olmuştu.. Doktor birkaç ilaç yazıp geri gönderdi kızı.. ve sonra bir aya kalmadan kız öldü ve arkasında ona yazdığı sevgi sözcükleri, şiirleri ve aşkını haykırdığı o duygusal, ağlatan yazıları kaldı geriye. Erkek bunu bir şekilde öğrendi ve "ben nasıl farkedemedim, neden umursamadım, selamına bile cevap vermedim.." diyerek kısa süreliğine vijdan azabı duymuş olsa da, hayatına yine kaldığı yerden devam etti..
Yine hep yaptığı gibi, hayatında hiç olmamış gibi biranda unutuverdi.. ve yine aşk kaybetti ve duygusuzluk kazandı... Nedense hep sevenler üzülür, sevilene birşey olmaz..Hatta öyle bir haldir ki, sevileni şımartır, seveni ise yerin dibine sokar. Oysa sevilen sadece sevenin gözünde güzel değil midir?.. Herkes seven insan gibi göremez ve herkes de bilmez bunu... Sadece gerçekten sevenler hariç..
Konuya kısa bir hikayeyle başlamak istedim..Günümüzde ise, aşkın ömrü bir sakız misali, sıkılınca bırakılıveriyor ve ister taksit, ister peşin, ister kiralık her türlü çeşidi, kopyası da mevcut... Bu durumda aşka korsan diyebiliriz, evet korsan aşk! Durum böyle olunca insanlar kime güveneceğini bilemiyor.. Ne çabuk ayrılıyorlar, ne çabuk unutuyorlar anlayamıyorsunuz, insanların doyumsuzluğundan mıdır artık bilemiyorum..
Birgün otobüste gidiyorum, çok kalabalık o gün ama önümdeki kız cama yaslanmış elinde telefonla msj yazıp duruyor hızlı hızlı.. Boyu benden kısa olduğu için telefonun ekranı gazete manşeti gibi kocaman olunca da, haliyle göze çarpıyor tabii.. ama yine de mesajın içeriğine özellikle bakmadım, (sonuçta kendimize yapılmasını istemediğimiz şeyi başkasına yapmamalıyız) sadece ilk başındaki aşkım, canım kelimelerini ve mesajı gönderdiği kişinin adını gördüm..
Kız 1.sevgilisinin adını Ali diye kaydetmiş, ona mesaj yazıp gönderdi, sonra Yavuz diye birine, sonra iki kişi daha vardı isimleri aklımda değil şuan.. bu kişilerde hep "aşkım, sevgilim" diye hitap ediyordu ki, isimler karışmasın.. Ayyy, şahsen hiç sevmem "aşkım, bitanem" gibi klişeleşmiş hitapları.. Orjinal olmak en güzeli..
Kızın tipi de öyle birine hiç benzemiyordu, kapalı, edepli birine benziyordu ama yaptığına malesef tanık olunca artık insanları dış görünüşleriyle yargılamamayı o zaman öğrendim.. ve orada kız olduğum için sanki ben yapmışımcasına utandım diyebilirim, yazık erkeklere diye düşünmeden edemedim, bilmiyorlar ki aldatan aldanır!... Allah herkesi böyle kötü niyetli, kişiliksiz insancıklardan korusun ve onlara fırsat vermesin ne diyeyim... Artık günümüzde aşk çok zor bir umutsuz vak'a...:( diye düşünseniz de, kendi kalbinizdeki aşka inanırsınız ve karışınızdakilerin aşkına da inanmayı istersiniz, ama onlar genelde sizi hayal kırıklığına uğratır ve buyüzden ne yazık ki, sadece kendi kalbinizdeki aşkınıza inanırsınız...
ve nihayetinde kimseye kolay güvenememizin sebeplerinden biri de budur. Lâkin, aşkın kapıdan girdiği an, aklın bacadan çıkıp gittiği durumların dışında... Korsan aşkların değil, gerçek aşkların kapınızı çalması dileklerimle... (:
